"Nie smućcie się. Ja też jestem radosny"
...Sobota 02.04.2005 roku godzina 21:37...Tego nie chciał nikt, nikt z nas, z nas wszystkich, którzy tak bardzo Cię kochaliśmy... Byłeś tak cudownym i świętym człowiekiem, że każdy z nas myślał, że zostaniesz z nami na zawsze.I choć może nie ciałem to sercem napewno, bo czujemy to już dzisiaj. Wiemy, że teraz będziesz czuwał nad Polską z góry, wraz z chórami aniołów i zastepami świętych, po prawicy Boga...W naszych sercach, pamięci bedziesz wieczny i nigdy nie umrzesz...Ty swoim życiem zapracowałeś na swoją Świętość, bo nie będzie już nigdy człowieka wspanialszego i bardziej kochającego niż TY nasz PAPO!!!
Dziękujemy Ci za wszystko: miłość, wierność, słowa nadzieji i nauki, wsparcie oraz za samą obecność...Kochalismy Cię i zawsze kochać będziemy... i nigdy nie zapomnimy. Jedno teraz marzenie ma każdy z nas...by dołączyć do Ciebie w niebie i tam już na zawsze bez żalu i smutków być przy Tobie.
Boże daj nam siły abyśmy sprostali naukom Jana Pawła II, abyśmy już nigdy go nie zawiedli. I tak jak Papież zawierzmy swoje życie Maryji, tak jak powtarzał On przez całe swoje 26 lat pontyfikatu "TOTUS TUUS"- cały Twój...