No więc muszę opisać nasz ślub bo mi niektórzy żyć nie dadzą:))))))
Trudno jest mi to wyrazić ponieważ jest to tak cudowne uczucie, do opisania którego brakuje słów...
TO TRZEBA PRZEŻYĆ!!!!!!!!!
To jest bardzo wyjątkowa chwila...jedna taka w całym życiu:)))) Wielkim przeżyciem jest przede wszystkim obecność tak blisko ołtarza, tak blisko jak nigdy wcześniej.Wielka więź z Bogiem poprzez osobę księdza...
Gdy wchodziliśmy do Kościoła za orszakiem ministrantów z księdzem na czele, wszystkie oczy były zwrócone w naszym kierunku. I tak jak nie lubię gdy ktoś się na mnie patrzy, tak w tym dniu było to całkiem przyjemne uczucie. Stając tuż przed ołtarzem poczuliśmy wielkie podniecenie i wzruszenie.... a łezki szczęścia same napłynęły do oczek. Kosmiczne uczucie...a jeszcze bardziej wzruszające, ponieważ już za chwilkę zostaniemy połączeni świętym węzłem małżeńskim!!!
A potem było wesele...do samego rana. Mamy nadzieję, że wszyscy się dobrze bawili. Jedli, pili, tańczyli... było dużo śmiechu i dobrego humoru. Nawet nie czuliśmy zmęczenia... dopóki nie położyliśmy się spać... Trzy godziny spania to stanowczo za mało:))))no i jeszcze poprawiny!!!Ale daliśmy radę... choć oczka kleiły się przy stole trzeba było trzymać się jak najlepiej.Ale to już za nami...choć troszkę szoda:), bo fajnie było...
A w naszym życiu codziennym nic się tak bardzo nie zmieniło... NADAL BARDZO SIĘ KOCHAMY!!!!!!!!!!
i tak już zostanie...
Buziaczki papa